Türkiye’nin geleceğine, eğitim sistemine, akademi dünyasına ve bilim ile sağlığın kesişim kümesine dair dikkat çeken değerlendirmelerin yapıldığı bir buluşmada, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ve Dr. Oytun Erbaş ASAD (Avrasya Stratejik Araştırmalar Platformu) Genel Merkezi’nde önemli açıklamalarda bulundular. Bilim, liyakat, üniversiter özerklik ve geleceğin insan profili gibi başlıkların ele alındığı toplantıda iki ismin vurguladığı noktalar şu şekilde şekillendi:
Uzun Yaşam, İlaç Teknolojisi ve Akademi Gerçeği
Toplantıda söz alan Dr. Oytun Erbaş, insan hayatının ve sağlığın geleceğine dair çarpıcı öngörülerde bulunarak şu ifadeleri kullandı:
“İnsanın tek şeyi var: Canı. Başka hepsi yalan. Herkes daha uzun, daha kaliteli yaşamak istiyor. Bunun tek çaresi var: İlaç. Gelecekte herkes ilaç yutacak. Çünkü herkes uzun yaşamak isteyecek. Herkes şunu diyecek: ‘Ben 100’lük olmak istiyorum, ben 80’lik, öbürsü 120’lik.’ Bunu elinde bulunduran her şeyi bulunduracak.”
Erbaş, aynı zamanda Türkiye'deki akademik yapının potansiyeline ve yaşanan tıkanıklıklara dikkat çekerek mevcut tabloyi şu sözlerle özetledi:
“Türkiye’de küskün bir akademi var. Doktorada sorun çıkarılmış, doçentlik öyle olmuş, bir sürü sıkıntılar... Türkiye’de çok yetişmiş adam var ve çoğu atıl, odasında oturuyor şu anda. Bunları fonksiyonel hale getirmemiz lazım.”
Üstün Zekâlılar, Yapay Zekâ ve Üniversiter Özerklik
CHP Lideri Kemal Kılıçdaroğlu ise bir ülkenin gelişim dinamiklerinin nitelikli insan kaynağına ve eğitime dayandığını belirterek, yapay zekâ çağında ezberci eğitimin artık geçerliliğini yitirdiğini vurguladı:
“Bir toplumu ileriye taşıyan o toplumun nüfusunun yüzde 1,5-2’si. Yani üstün zekâlılar. Üstün zekâlıları devlet korur. Bunlara özel ayrıcalıklar tanır, özel olanaklar sağlar. Hele bu yapay zekâdan sonra artık öyle ezber şu falan bitti. Çocuk ne kadar nitelikli soru soruyorsa eğitim o kadar başarılıdır. Eğitim sistemi tepeden tırnağa değişmek zorunda.”
Üniversitelerin bugünkü idari yapısını ve özerklik sorunun eleştiren Kılıçdaroğlu, rektörlük seçimleri ve liyakat ekseninde şu net tespiti yaptı:
“Bir üniversite kendi rektörünü seçemiyorsa orası üniversite değildir. Özerk değildir. Onu bile siyaset grubu belirliyor.”
Bu açıklamalar, bilim insanlarının ve siyasetin ülkenin yapısal meselelerine yaklaşımında teknoloji, eğitim reformu ve akademik özgürlük başlıklarının ne denli kritik birer eşik olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi.
