CHP’den istifa edip Yeni Parti saflarına katılan arkadaşlarımdan bazen eleştiri, bazen öneri alıyorum.
Söz dönüp dolaşıp aynı yere geliyor:
“Sen de gel.”
Benim de onların tercih ettiği yola girmemi istiyorlar.
Bir de beni tanımayan, yaşamım boyunca elini bile sıkmadığım kişiler var. Düşüncelerimi yazdığımda söyleyecek söz bulamayınca küfre, hakarete sarılıyorlar.
Bazıları da niyet okuyor:
“Milletvekili adaylığı bekliyorsun. Onun için CHP’de kaldın. Boşuna bekleme, seni atamazlar!”
İki dönem milletvekilliği yaptım. Kimseden “Beni atayın” diye ricada bulunmadım, bulunmam.
Önseçime girdim. Üyelerimizin oylarıyla seçildim.
Anlamakta zorlananlara bir kez daha söyleyeyim:
Ben siyasette gücümü üyenin iradesinden, halkın güveninden aldım.
Kaldı ki siyasette hedef belirlemek ayıp değil. Önemli olan, o hedefe yürürken düzgün kalabilmektir. Halkın içinde olmak, derdiyle dertlenmek, sorunlarına çözüm üretmek için çalışmaktır.
Asıl mesele hangi makama geldiğiniz kadar, o makama nasıl geldiğiniz ve orada ne yaptığınızdır.
+++
CHP’de neden kaldım, neden kalacağım?
Cumhuriyet Halk Partisi, Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu, bizlere emanet ettiği partidir.
Ben bu emanete bağlıyım.
Bugün başka bir partide siyaset yapan arkadaşlarımızın birçoğu gibi ben de CHP’de görev aldım. Bu partinin örgütüyle büyüdüm, üyelerinin güveniyle seçildim, seçmeninin desteğiyle Meclis’e gittim.
O emeği unutamam.
Mahallesinde kapı kapı dolaşan üyeyi, sandık başında sabahlayan görevliyi, cebindeki son parayla parti çalışmasına katılan yoldaşımı unutamam.
Bizi seçenlere, bize inananlara, bizi bugünlere taşıyanlara, “Seçildik, tanındık, artık bize eyvallah” diyemem.
Benim vefa anlayışım buna izin vermez.
DSP’nin yıldızının parladığı günlerde de CHP’deydim. Partimiz baraj altında kaldığında da buradaydım.
Zor gününde terk etmeyi düşünmediğim partimi bugün de terk etmeyeceğim.
+++
Elbette herkes siyasi yolunu seçmekte özgürdür.
Giden kendi kararının sorumluluğunu taşır. Kalan da neden kaldığını anlatır.
Ancak ayrılanların, kalanlara sürekli bir hesap verme zorunluluğu yüklemesini kabul etmiyorum.
Siz bir tercih yaptınız. Ben de yaptım.
CHP’de kalmam, partide yapılan her şeyi doğru bulduğum anlamına da gelmez.
Yanlışa dün itiraz ettim, yine ederim. Üyenin iradesini savundum, yine savunurum. Önseçim istedim, yine isterim.
+++
Bugün yaşadıklarımız, önseçim ısrarımızın nedenini daha açık gösteriyor.
Üyeye güvenmek yerine kendi tercihlerini dayatanlar, makamlara taşıdıkları kişilerin siyasi sorumluluğunu da üstlenmelidir.
Dün aday gösterdikleri, kefil oldukları isimler bugün seçildikleri partiyi terk ettiğinde yalnızca gidenlere kızmak yetmez.
Üyelerin önüne sandık koymadınız. Onların değerlendirmesine başvurmadınız. Kararı siz verdiniz, örgütten de o kararın arkasında çalışmasını istediniz.
Şimdi ortaya çıkan sonucun hesabını da vermelisiniz.
Önseçim sözü verenlerin görevi, o sözü yerine getirmektir. Üyenin adaylar arasında özgürce tercih yapabildiği bir düzen kurmaktır.
Tek adaylı uygulamalarla, sonucu baştan belli yöntemlerle bu ihtiyaç karşılanamaz.
Parti içi demokrasi, üyenin sözünün karara dönüşmesiyle yaşar.
+++
Ben CHP’de kaldım.
CHP’li olarak da ömrümü tamamlamak istiyorum.
Bugüne kadar ne adaylık ne makam uğruna bir yol arkadaşımı sattım. Bundan sonra da satmam.
Kimsenin arkasından kuyu kazmadım, kazmam.
Ne düşünüyorsam yüzüne söylerim. Yanlış gördüğümü açıkça yazarım.
Bana kızabilirsiniz. Düşüncelerimi eleştirebilirsiniz. Söylediklerime karşı çıkabilirsiniz.
Eleştiriye kapım açıktır.
Ama küfrü, hakareti siyasi tartışma diye kabul etmem. Hiç kimsenin bir başkasının onurunu çiğneme hakkı yoktur.
Beni başka bir yola çağıran arkadaşlarıma yanıtım budur.
Benim bulunduğum yerde bir ömrün emeği, dostlukları, mücadeleleri ve inancı var.
Her seçimden sonra değişen bir hesabım yok.
Yolum belli.
Sözüm belli.
Duruşum belli.
Sevdiğim o sözle bitireyim:
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.
